arabesk

zeynep'e..

işte şimdi gidiyorum..sonu karanlığın iki üç ton açığı olan bilinmezlere..dünya ne kadar da ağırmış hissedebiliyorum artık..duygularım birbirine girmiş; sesi görüyor, kokuyu işitiyorum..

ağlamak kolay, gözyaşında boğulmak zor derler..işte ben bugün tam olarak kendi gözyaşımda boğuluyorum..ruhumu yakmışım aşksızlığın verdiği üşümeden..o yüzden size duygusuz gelebilirim..belki de bu yüzden ağlıyorum..

gitmekten değil ama en çok da geri dönememekten korkuyorum..ya da döndüğümde gittiğimdeki gibi bulamamaktan..

işte bugün katıyorum yanan ruhumun yanına geçmişimi, geleceğimi, şimdimi..alevler daha da büyüyor..her şeyi yakıyorum..seni bugün her bir hücrene kadar yakıyorum..kafamda öldürüyorum seni..

işte şu an Allahına kadar gülüyorum..neden güldüğümü bilmiyorum..ya zihnimde yaktığım devasa ateşin verdiği huzur beni güldürüyor ya da içinde yaşadığımız arabesk dünyanın boktanlığına gülüyorum..bilmiyorum..